حدیث روز
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ اَللهمَّ کُن لولیَّک الحُجةِ بنِ الحَسَنِ صَلَواتُکَ عَلَیهِ وَ عَلی ابائهِ فی هذهِ السّاعةِ، وَ فی کُلّ ساعَة وَلیّا وَ حافظاً وقائِداً وَ ناصِراً وَ دَلیلاً وَ عَیناً حَتّی تُسکِنَهُ اَرضَکَ طَوعاً وَ تُمَتّعَهُ فیها طَویلاً

سه شنبه, ۴ اردیبهشت , ۱۴۰۳ Tuesday, 23 April , 2024 ساعت تعداد کل نوشته ها : 2534×

شرح خطبه 126 نهج البلاغه

سلام علیکم 
در انتهای خطبه ۱۲۶ حضرت امیرالمومنین علیه السلام میفرماید : 
هر کس اموال خود را بناحق خرج و عطاکند 
این تبذیر و اسراف است 
ابن دو کلمه بظاهر مترادف هیتند ولی تفاوت معنایی دارند
اسراف :  یعنی مالی که در موضع درست خود خرج شود مثل خریر ماشین ٬ هزینه میهمانی 
ولی بیش از وسع و شاٰن خود بریز و بپاش میکند 
فراتر از نیاز و شآن خرج میکند 
تبذیر : اموال در غیر مکان و در موضع ناحق هزینه میشود 
این اسراف و تبذیر در دنیا علی الظاهر صاحبش را بالا میبرد 
( مورد احترام و تکریم دیگران قرار میگیرد ) 
اما در آخرت اورا پایین میکشد و در نزد خدا خوار میکند 
اثر دوم اسراف و تبذیر اینست : 
فردی که بناحق مال خود خرج میکند خدا کاری میکند که دیگران شکر گذار او نمی شوند و در وقت احتیاج و نیازمندی  همانهایی که برایشان خرج کرده بدترین و پست ترین دوستان او می شوند 
ومن الله التوفیق

ثبت دیدگاه

دیدگاهها بسته است.